Swift 允許開發者自行定義運算子,這在建立向量、矩陣、複數這類型別時特別有用——你可以讓 a + b 直接對兩個自訂結構做加法。定義時只要在函式前面加上對應的修飾標記。
@infix:中置運算子,例如 +、-、*、/。@prefix:前置運算子,例如單章的 -。@postfix:後置運算子,例如 a++、a--。@assignment:赋值運算子,右邊的值會被轉換成左邊的型別,例如 +=、-=。import Foundation
struct Vector2D {
var x = 0.0, y = 0.0
}
// 加法
@infix func +(a: Vector2D, b: Vector2D) -> Vector2D {
return Vector2D(x: a.x + b.x, y: a.y + b.y)
}
// 減法:複用加法與前置負號
@infix func -(a: Vector2D, b: Vector2D) -> Vector2D {
return a + -b
}
// 前置負號(取反)
@prefix func -(a: Vector2D) -> Vector2D {
return Vector2D(x: -a.x, y: -a.y)
}
// 加法赋值
@assignment func += (inout a: Vector2D, b: Vector2D) {
a = a + b
}
// 前置自增
@prefix @assignment func ++(inout a: Vector2D) {
a += Vector2D(x: 1, y: 1)
}
// 後置自增
@postfix func ++(a: Vector2D) -> Vector2D {
return a + Vector2D(x: 1, y: 1)
}
// 相等比較
@infix func ==(a: Vector2D, b: Vector2D) -> Bool {
return (a.x == b.x) && (a.y == b.y)
}
@infix func !=(a: Vector2D, b: Vector2D) -> Bool {
return !(a == b)
}
func Vector2D_Test() {
var a = Vector2D(x: 1, y: 2), b = Vector2D(x: 3, y: 5)
var c = a + b
a += b
print("(\(c.x), \(c.y))")
print("(\(a.x), \(a.y))")
assert(a == c, "a == b 失敗")
a += b
assert(a != c, "a != b 失敗")
c = a++
print("(\(a.x), \(a.y))")
print("(\(c.x), \(c.y))")
}
Vector2D_Test()
第一,inout 參數在後續的 Swift 版本中寫法演進過(Swift 3 之後拿掉了函式名稱前的 inout 標記與前置運算子的 @prefix 宣告,改用 prefix operator 宣告),這份程式碼是 Swift 1.x 時期的語法,閱讀時要注意版本差異。
第二,實作 == 之後,Swift 並不會自動幫你產生 !=,需要自行定義(新版可透過宣告 Equatable 由編譯器合成)。
第三,自定義運算子若使用全新的符號(例如 ⊕ 或 +-+),必須先用 operator 關鍵字宣告其優先順序與結合方向,否則編譯會報錯。濫用自訂運算子會讓程式碼難以閱讀,建議只在語意明確時才使用。